RECCO kerfið samanstendur af
leitarbúnaði (sendi og móttakara) annars vegar og díóðu hins
vegar.
Díóður
Díóðurnar eru einskonar
endurvarpar og þurfa að vera á einstaklingum/ fórnarlömbum. Þær
endurvarpa bylgjum senditækisins sem leitarmaðurinn ber. Díóður eru í
dag mjög fyrirferðalitlar og eru aðeins nokkur grömm að þyngd. Þær eru
oft saumaðar inn í föt eða fest á annan búnað sem ætlaður er til fjallaferða
að vetri.
Sendir/móttakari
Senditækið sendir frá sér
bylgjur á tíðini sem er það há að hún á ekki að trufla annan leitar eða
öryggisbúnað sem tengdur er snjóflóðum. Bylgjurnar lenda á díóðunum
sem síðan endurvapa þeim til móttakarans.
Á
myndinni hér til hægri sést 12-15 ára gömul gerð þessa sendi/móttökutækis
sem nú er staðsett á lögreglustöðinni á Ísafirði. Nýjasta gerð
tækisins sem sést hér að neðan er mun fyrirferðarminni og þægilegri í
meðförum en gamla tækið.
Leitarmaðurinn þarf að vera
með hlustunartæki til að greina endurvarpið frá díóðunum.
RECCO
tæknin er stefnuvirk þannig að mestur styrkur kemur úr þeirri átt sem díóðan
er í. Þegar merki er numið frá fórnarlambi er ekki nauðsynlegt að
fylgja flux-línum eins og gert er þegar snjóflóðaýlar eru notaðir.
Fyrst og fremst er litið á
RECCO sem viðbótar-búnað til leitar í snjóflóðum fyrir þjálfað
björgunarfólk (til viðbótar við hina Gullnu þrenningu;
snjóflóðaýlir, snjóflóðaleitar-stöng og snjóskóflu).
Tækið er ekki þróað til þess
að nota við félaga-björgun og kemur ekki í stað snjóflóðaýla þegar ferðast
er um fjalllendi.